Moja kopalniana kariera ograniczyła się wprawdzie do krótkiego, bo miesięcznego zaledwie zatrudnienia w charakterze elektryka, jednak muszę przyznać, że był to okres, który mocno rozjaśnił mi rozumienie różnych zjawisk składających się na nieznośny urok realn...
Spolaryzowane jest nasze społeczeństwo i podzielony jest także nasz Kościół. Linie podziału biegnące między katolikami najczęściej mają charakter polityczny, zdarzają się też takie, które dotyczą kwestii moralnych; najrzadziej&nb...
Wszystkiego jest teraz za dużo: spraw na głowie, rzeczy, które można mieć, decyzji do podjęcia każdego dnia. I słów, które się mówi lub pisze – bez konsekwencji, bez pokrycia. Czytuję powieści i historie science fiction w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, c...
„Zawsze polegałam na życzliwości nieznajomych” – mówi Blanche DuBois w Tramwaju zwanym pożądaniem. Ta fraza pada w filmie Elii Kazana dwukrotnie, przyjmując różne znaczenia. Ja upatruję w niej nie tylko wyznania prawdy o aktorskim losie – życiu w oczekiwaniu ...
Przyjaciółka umieściła ostatnio na swoim profilu na Facebooku wywiad ze mną, który ukazał się w „Wysokich Obcasach” w listopadzie 2009 roku. Tekst nosił tytuł Konfrontacja z szarą słoniną. Opowiadałam w nim o moim przyjeździe z Włoch do Polski w ostatnich lat...
We wrześniu minęła 25. rocznica powrotu katechezy do szkół. Spodziewałem się więc, że tu i tam przeczytam rzetelne analizy minionego ćwierćwiecza. Zaglądałem do gazet i na portale internetowe, ale niewiele znalazłem. Niezrażony napisałem na swoim facebookowym...
Kilka tygodni temu uczestniczyłem w wielce pobożnej imprezie formacyjnej. Organizatorzy obdarowali mnie słuszną liczbą pamiątkowych gadżetów. Wśród nich była też koszulka z napisem „WIARYGODNY”. Wiem, darowanemu T-shirtowi w napis się nie zagląda. Ale zajrzał...
Postępujące z wiekiem zanik pamięci, roztargnienie i chwile zadumania na środku jezdni mają swoje, jak zwykł mawiać jeden znajomy (sam podatny na imponujące chwile roztargnienia, zwłaszcza gdy akurat prowadził samochód: chętnie wtedy rozmawiał ze swoimi pasaż...
W katowickiej części śląskiej prowincji trwa synod diecezjalny. W cieniu wielkich kościelnych debat, związanych z kolejnymi rzymskimi synodami biskupów, toczą się więc nasze małe, lokalne dysputy. Małe są niejako z konieczności: zadaniem synodu Kościoła lokal...
W przeddzień tamtej niedzieli uczestniczyłem w ślubie Gosi i Andrzeja – ludzi od lat zaangażowanych w organizację dominikańskiej pielgrzymki z Krakowa do Częstochowy. Staliśmy razem z kilkoma braćmi, czekając w zakrystii na początek liturgii. Ojciec Maciej, d...
Podróżuję w poszukiwaniu miast szczęśliwych, czyli takich, w których życie i przestrzeń należą jeszcze do ludzi. Coraz o nie trudniej. I coraz o nie pilniej. Bo ucieczka ze złego miasta jest już niemożliwa. „Pewnego dnia rzucę to wszystko i wyniosę się na wie...
Jednym z moich ulubionych widoków jest ten, który można podziwiać z Mostu Złotników we Florencji, szczególnie wczesnym rankiem, w słoneczny jesienny dzień. Wszystko dookoła jest skąpane w złotym świetle, a czystość powietrza jest prawie namacalna. Dech w p...
Na jednym z moich licznych kremów do twarzy jest napisane (zauważył pewnego dnia mój mąż, czujny na tego rodzaju rzeczy po dziesięcioleciach spędzonych w moim towarzystwie i chcąc podsunąć mi temat do kolejnego felietonu): „ekstremalna tolerancja”. Ale (jak z...
Była raz staruszka, która – choć nie ruszała się na krok z domu w małej bałkańskiej wiosce – często podróżowała. Przyszła na świat jeszcze w Imperium Osmańskim, później bywała okresowo obywatelką Austro-Węgier, Jugosławii i Serbii. Ale w sercu przez całe życi...
Przepraszam, ale znów o kremach do twarzy. Cóż, to w końcu felieton. Do tego mój ostatni, pożegnalny. Rozważałam różne tematy poważne, myślałam: może o Iranie, może o Izraelu, może o podobieństwach między Talmudem a Nowym Testamentem, po raz pierwszy zebranyc...
Ta zbrodnia ma wiele oblicz. 129 osób zabitych. Ponad 350 rannych, z tego wielu walczy o życie. To bilans tragiczny, ale nie ostateczny, a co więcej, straty miały być jeszcze dotkliwsze. Kamikadze planowali wejście na Stade de France, gdzie rozgrywany był mec...
Niedawno obejrzałem film Sól ziemi Wima Wendersa i Juliana Salgada. Obraz opowiada o przygodzie Sebastião Salgada z fotografią, która rozpoczęła się, gdy jego żona – studentka architektury – kupiła aparat. Tyle że zdjęcia robiła nie ona, ale jej mąż. Po skońc...
Od trzech lat z moją przyjaciółką Małgorzatą Buttittą siedzimy nad tłumaczeniem książki, którą mogłabym nazwać biblią kuchni włoskiej. Chodzi o dzieło Pellegrina Artusiego La scienza in cucina e l’arte di mangiar bene (Nauka w kuchni i sztuka dobrego jed...
Spieszę z wyjaśnieniem: nic nie brałem. W tytule nie chodzi o specyfik, którego zażycie poprzedziło pisanie niniejszego felietonu. W godce (mowie), którą posługują się zwłaszcza rdzenni mieszkańcy śląskiej prowincji, określenie „po leku” nie ma nic wspólnego ...
Kontaktu z zakażonymi wirusem HIV nigdy się nie bałem. Może dzięki temu, co mi się przytrafiło wiele lat temu, gdy przez parę miesięcy weryfikowałem swoje kapłańsko-zakonne powołanie. Po wrzuceniu w nowicjacki magiel mój organizm ogłosił strajk, ujawniając sz...
Trudno powiedzieć – rozjaśnia się czy ściemnia? Chmury wiszą nisko, ciężkie i wilgotne. Nie przepycha ich potężny wiatr, od którego nadymają się wszystkie królewskie flagi i marszczy woda w kanałach. Pod ścianami mrocznego Christiansborgu tworzą się trąby pow...
Zastanawiam się, ilu z Państwa natknęło się na „łańcuszek” – wyłożoną gdzieś na kościelnej ławce karteczkę, na której napisane było, że należy koniecznie odmówić jakąś modlitwę (albo wykonać inną pobożną czynność), po czym określoną liczbę razy przepisać ową ...
W prywatnym kalendarium Pawła Kozackiego ogłaszam Anno Domini 2016 rokiem Piera Giorgia Frassatiego. Mam świadomość, że celebrujemy rozpoczynający się rok obficie: Rok Święty Miłosierdzia ogłoszony przez papieża Franciszka; 1050 rocznica chrztu Polski promowa...
Początek sezonu zimowego przywitaliśmy z mężem we Florencji. Boże Narodzenie w tym roku obchodzimy w Polsce, więc skorzystałam z okazji, żeby spędzić z rodzicami krótki okres przed świętami. Mój pobyt w rodzinnym mieście zbiegł się z początkiem Roku...
Każdy, kto był w Afryce, zwłaszcza tej nieturystycznej, z pewnością zwrócił uwagę na malowidła na murach pełniące funkcję billboardów reklamowych, a także na nieograniczoną fantazję, z jaką lokalni przedsiębiorcy nazywają swoje biznesy. Ja w szczególny zac...
Zdarzało się, że spadali. Bezgłośnie, zepchnięci powiewem wiatru, kręcąc ramionami do głuchego końca. Wcześniej, jeszcze w górze, na stalowej belce o szerokości dwunastu centymetrów, podobno zamierali na chwilę. Gdy już wiedzieli, że nie ma ratunku. Że właśni...
Do lektury wywiadu Andrei Torniellego z papieżem Franciszkiem Miłosierdzie to imię Boga przystępowałem dwutorowo. Z jednej strony ciekaw byłem wypowiedzi Ojca Świętego, z drugiej szukałem odpowiedzi na pytanie, jak w posłudze duszpasterskiej kierować się miło...
Kiedy będziecie państwo czytali ten felieton, sprawa, która mnie skłoniła do jego napisania, zostanie już z pewnością bezpiecznie pogrzebana w mrokach medialnej niepamięci. Dlatego pozwolę sobie na kilka słów przypomnienia: W ciągu kilku feralnych dni po Boży...
Zima mi nie służy – kiedy piszę ten tekst, za oknem jest szaro, ponuro i potwornie zimno. Nic mi się nie chce. Uciekam więc w lekturę. Dzieci podarowały mi pod choinkę świetną książkę – Wyjście z Egiptu André Acimana w bardzo dobrym tłumaczeniu Elżbiety ...
Po spotkaniu ze skazanymi w jednym z zakładów karnych dostałem na pamiątkę pudełko. Piękne, starannie wykonane, przyozdobione malowanymi kwiatami. Wręczała mi je, wraz z podziękowaniem, pani odbywająca karę za morderstwo. Myśl, że człowiek dokładnie tymi samy...
Kiedy porównuję się ze stereotypowym wizerunkiem Ślązaka, widzę jedną cechę, której nie chciałbym mieć. Chodzi o zadaniowość – bliskie obsesji nastawienie na konsekwentne i solidne wykonanie zadania, zwłaszcza kiedy wyznaczył je ktoś inny. Zaczynam od tych wy...
Wraz z nadejściem kolejnego Wielkiego Postu powraca temat ascezy. Od niepamiętnych czasów praktykuję w tym okresie taką czy inną formę wyrzeczenia – odmawiam sobie konkretnych pokarmów czy produktów, jakiejś przyjemności, staram się obdarować tych, którzy bar...
– Idźcie dalej beze mnie, w tych butach nie dam rady. Zaczekam – powiedziałam, ześlizgując się w dół. Jedną dłonią chwyciłam wystający kawałek skały, drugą zaryłam w głębokim pyle. Tupnęłam, zła na siebie. Buchnął kurzowy kłąb. Co mi odbiło – trzewiki na cien...
Początek Wielkiego Postu zastał mnie we Włoszech, gdzie z okazji Jubileuszowego Roku Miłosierdzia pojechałam na samotną, jednodniową pielgrzymkę do Rzymu. Jako cel wybrałam bazylikę Santa Maria Maggiore. Dzień był słoneczny i ciepły, a Rzym piękny jak zwyk...
Z racji wieku matuzalemowego (mierzonego oczywiście w skali współczesnej) pytany jestem często, co było w moim życiu najważniejsze. To pytanie zabójcze, bo każda odpowiedź brzmi albo patetycznie, albo megalomańsko, albo po prostu głupio i nieprawdziwie. Ch...
Usłyszałem o nim w 2013 roku, kiedy byłem na Lampedusie na kilka dni przed wielką katastrofą. Widziałem go potem w relacjach telewizyjnych, na zdjęciach prasowych. Rozmawiałem z nim długo na przełomie lipca i sierpnia 2015 roku. Zaprzyjaźniliśmy się dwa miesi...
Spytałem niedawno Józefa Hena, dlaczego w literaturze Polski i świata tak mało jest utworów poświęconych sportowi. – Pisanie prozy o sporcie wcale nie jest proste. Być może najłatwiej opisać walkę bokserską. Dwaj zawodnicy, ring, sprawa jest oczywista. Pisali...
Po czasie postu przychodzi czas radości, ale my coraz częściej zapominamy, że głównym tematem świąt jest zmartwychwstanie, a nie spotkanie rodzinno-towarzyskie, fajne filmy w telewizji czy uginający się pod naporem żurków i mazurków stół. Z tym stołem problem...
Kiedy pracowałem w religia.tv, jeden z moich gości zaproponował, abyśmy umieścili w ramówce show pod tytułem „Nawróć mnie!”. Formuła miała być prosta – oto stajemy naprzeciw siebie: ja i postaci deklarujące się jako niewierzące. W ciągu dwudziestu minut mam z...
Odsłona pierwsza: Kilka tygodni temu przeglądam repertuar kin. Mój wzrok pada na tytuł Spotlight: „Bostoński dziennik wpada na trop wielkiego pedofilskiego skandalu w Kościele rzymskokatolickim”. – Nuda – myślę sobie i wybieram się na Pokój: „Pięcioletni Jack...
– Jestem przeciwnikiem etyki rezultatów – mówi, kiedy pytam, czy miał nadzieję, że jego książka odmieni świat. – Warto coś robić z samej potrzeby. Albo dlatego, że inaczej czulibyśmy się ze sobą okropnie. Patrzę, jak podkręca wąsy – bujne, sterczące w górę...
Na zebraniach nawet całkiem oficjalnych gremiów na śląskiej prowincji zdarzają się momenty, które – przyznaję się – bardzo lubię. Otóż bywa, że w trakcie dyskusji, czy to gdy zapalają się emocje, czy to gdy trzeba ubrać w słowa jakąś nieoczywistą intuicję, kt...
Około półtora roku temu napisałam w felietonie: „Warszawska księgarnia Czuły Barbarzyńca jest od lat miejscem kultowym. Można tam w przyjaznej atmosferze szperać na półkach i czytać książki bez żadnych ograniczeń, a w dodatku serwują pyszne kanapki (moje ulub...
Oktawę wielkanocną spędziłam we Florencji. Któregoś wieczoru wybrałam się ze znajomymi do mojej ulubionej winiarni „Le Volpi e l’Uva” (Lis i winogrona) przy Piazzetta de Rossi na kieliszek schłodzonego białego friulano. Rozmowa toczyła się wokół włoskich obyc...
Odkąd towarzyszy mi pies, chodzę inaczej i co innego widzę. Po pierwsze, chodzę więcej – na ukos, z dala od arterii, pod czyimiś oknami, zaułkami. Zwiedzam życie od zaplecza i od spodu. To nie ja wyprowadzam psa na spacer – pozwalam, by on zabierał mnie ...
Do Trojco-Siergiejewskiej Ławry niedaleko Moskwy, gdzie znajduje się grób mojego (z wyboru) patrona św. Sergiusza z Radoneża (prawosławnego, uwzględnionego jednak również w katolickim kalendarzu), jeżdżę mniej więcej co kwartał od dobrych trzech lat. Jednak d...
Gdy piszę te słowa, w Gnieźnie i Poznaniu rozpoczynają się obchody 1050. rocznicy chrztu Polski. Episkopat Polski wraz z zaproszonymi gośćmi świętuje fakt, że Polanie, którzy do pewnego momentu byli poganami, po decyzji Mieszka I stali się chrześcijanami, a i...
Piszę ten felieton dzień po ukazaniu się postsynodalnej adhortacji o rodzinie Amoris laetitia papieża Franciszka. I cieszę się, że czytają go Państwo kilka tygodni później. Mam nadzieję, że opadły już nieco dymy wielkiej polemiki wokół tego, co papież w niej ...
Andrzej wyjechał z Polski w 1998 roku. Początkowo trafił do Debreczyna, gdzie prowadził duszpasterstwo akademickie; w 2002 roku przeniósł się do Budapesztu. Wkrótce potem kilku absolwentów z debreczyńskiego DA przeprowadziło się również do stolicy Węgier. Zna...
Czytam zabawną książkę o starości. Trochę ze zdumieniem, a po trosze z zawstydzeniem. Bo czy wolno się śmiać? W tramwajach zasłaniam okładkę, żeby chichotać swobodniej. Jest na niej staruszek w schludnym pulowerze, z elegancko wyłożonym kołnierzykie...
Ze zdumieniem zauważam, że gdy człowiek nieuchronnie zbliża się do czterdziestki, wcale nie chce przyspieszać, by się jeszcze nadoświadczać, nakolekcjonować, nawdychać i najeździć, ile wlezie. Przeciwnie – narasta w nim potrzeba detoksu. Mniej mieć, mniej chc...
Przeczytałam niedawno w polskiej prasie tekst pewnej dziennikarki na temat włoskiego południa. Ton wypowiedzi był serdeczno-paternalistyczny z elementami irytującego zachwytu. Autorka utyskiwała, że wszystko we Włoszech chyli się ku upadkowi, a na południu pa...
W czasie kwitnienia kasztanowców w śląskich kościołach można zaobserwować ciekawe zjawisko. Z samego rana pojawia się grupa elegancko ubranych młodych ludzi. Druga mniejsza fala dociera wczesnym popołudniem. Podejrzewam, że podobna sytuacja ma miejsce także p...
Od tegorocznej uroczystości Zesłania Ducha Świętego nie daje mi spokoju fragment Dziejów Apostolskich opisujący okres od Wniebowstąpienia do Pięćdziesiątnicy. Apostołowie wrócili „do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną (…) weszli do sali na piętrze, gdzie się zwyk...
W ubiegłym semestrze prowadziłem na pewnej śląskiej uczelni zajęcia dotyczące duchowości chrześcijańskiej. Adresatami byli studenci różnych kierunków i lat, w ramach dohumanistycznienia się. Wykorzystałem tę sytuację do swoich niecnych celów i poprosiłem o na...
Rzucam to wszystko i jadę na wieś! – mówię sobie, gdy miasto pełne interesów (a nie intencji), w którym łatwo o transakcje (a trudno o relacje) i natłok obcych (a nie bliskość innych) da mi w kość. Już się zbieram, już się pakuję, pędzę do drzwi… A potem zatr...
Gdybyśmy rzeczywiście wierzyli, że z przekroczeniem jubileuszowych Drzwi Miłosierdzia wiążą się szczególne łaski, montowalibyśmy w wyróżnionych przez papieża świątyniach drzwi obrotowe, by kręcić się w nich bez ustanku. Z jakichś powodów jednak tego nie robim...
Stara część ulicy de’ Bardi we Florencji to wąska droga, która od placu S. Maria Soprarno biegnie równolegle z rzeką w kierunku dzielnicy S. Niccolo. Kiedyś był to rzymski trakt Via Cassia, przecinający rzekę Arno mniej więcej w okolicy Starego Mostu. Zanim d...
W moim rodzinnym mieście, na rzece stanowiącej jedną z granic śląskiej prowincji pojawiły się bobry. A właściwie nie tylko się pojawiły, ale i zamieszkały. Jednocześnie też zamieszkały w mojej głowie, bo od jakiegoś czasu po niej chodzą. Ale po kolei. Kto ...
Ma takie delikatne dłonie. Dziwi mnie to za każdym razem. Gdy dotyka moich policzków, uśmiecha się na powitanie i schyla głowę. Wydaje mi się wtedy wzruszająco krucha i już mam płakać, gdy klepie mnie w plecy. U nas to gest dodający otuchy, u nich – dotyk usp...
