Pisząc poprzedni felieton, zakładałem, że zamówiony temat to jednostkowy wypadek przy pracy. Tymczasem po jakimś czasie przyszedł mail okólny od Naczelnego „W drodze”, że sierpniowy zeszyt będzie numerem sześćsetnym, a zatem autorzy mogą rozważyć, czy chcą do tego świętowania jakoś nawiązać. Bestoż – co po śląsku znaczy mniej więcej „z tego powodu” – temat niniejszego tekstu został mocno uwarunkowany. No bo nawet gdybym chciał świadomie do sprawy nie nawiązać, to musiałbym zacząć unikać wątków, które mi się jubileuszowo kojarzą. I to już by było znaczące ograniczenie felietonistycznej wolności, zwłaszcza w kontekście pewnego innego wspominkowego świętowania (o nim za chwilę). Bestoż postanowiłem z tematem zmierzyć się centralnie: będzie o jubileuszach, rocznicach, wspominaniu itd.
Temat jest poważny, bo w pewnym sensie chrześcijaństwo jest pamięcią. Żywą pamięcią o Osobie i o wydarzeniach z nią związanych. Pamięcią aktywną, która próbuje zrozumieć siebie w świetle tego, co zostało zapamiętane. Która stara się celebrować, świętować, uobecniać to, co przeszłe. Bestoż to, co przeszłe, nigdy nie staje się bezpowrotnie minione. Przeciwnie: jest czynnikiem współkształtującym teraźniejszość w sposób decydujący. I wyznacza też przyszłość, obietnica jest bowiem jednym z ważniejszych składników tego, co zapamiętane. Pamięć rodzi chrześcijańską nadzieję i ją regularnie
Zostało Ci jeszcze 75% artykułuWykup dostęp do archiwum
- Dostęp do ponad 7000 artykułów
- Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
- Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
Zaloguj się
Oceń