Abstrakcyjna kompozycja
fot. Jr Korpa / Unsplash

Dz 6,8–10;7,54–60 / Ps 31 / Mt 10,17–22

[26 grudnia 2023 / Święto św. Szczepana]

A miało być tak miło. Żłóbek, choinka, prezenty, kolędy i nawet można się było wzruszyć podczas składania życzeń i łamania się opłatkiem. A tu taki zgrzyt. Męczeństwo. Ukamienowanie.

Liturgia Kościoła nie pozwala, a może po prostu nie chce, abyśmy za długo trwali w słodko-plastikowej magii świąt. Od razu prowadzi nas do pytania: Kim jest to Dziecię? Skoro Anioł zwiastował Jego narodzenie, Matka jest dziewicą, nie było nigdzie dla Niego miejsca, przyszli do Niego ludzie z marginesu, oddając Mu pokłon, a aniołowie nad grotą albo stajenką (każdy może sobie wybrać odpowiednią wersję) wyśpiewywali hymn? Dziwne Dziecko. A może Kościół chce, trwając w oktawie Bożego Narodzenia, cały czas przypominać, że chodzi o Miłość? O to, że Bóg przynosi zbawienie każdemu, bez wyjątku. Skądkolwiek jest, gdziekolwiek jest i jakąkolwiek ma historię życia. Nawet najbardziej pogmatwaną, skomplikowaną i trudną.

Święty Szczepan jest dla mnie takim „każdym”. Prawdopodobnie był Grekiem. W chwili gdy wspólnota w Jerozolimie pokłóciła się o to, że wdowy hellenistów są zaniedbywane, a wdowy żydowskie mają się całkiem dobrze, apostołowie, nie chcąc się tym zajmować, wyznaczyli diakonów. Wśród nich Szczepana. To odważna decyzja, żeby poganina włączyć do grona „tych, na których wkłada się ręce”. A on, chrześcijanin z pogan, dał świadectwo swojego oddania Chrystusowi.

To oddanie jest zaproszeniem dla nas, żebyśmy jego wzorem potrafili z odwagą świadczyć o naszej wierze. Nie chodzi od razu o męczeństwo, o jakieś wielkie rzeczy, ale o taką zwykłą, szarą codzienność, która jest przepełniona ufnością w to, że zostaliśmy ukochani, że Bóg jest nam bliski. Że przyszedł i dał się zapisać do spisu „ludności w całym państwie” i nic już Go z tego spisu nie wymaże.

Święty Szczepan to „każdy”, kto w swojej codzienności przyznaje się do wierności Bogu i jest przekonany o Jego miłosiernej miłości i bliskości, dzieląc się nią ze swoimi braćmi i siostrami.

Artykuł pochodzi z miesięcznika W drodze 2023, nr 12. Kup cały numer.

Wyczyść
Takie codzienne świętowanie
Marcin Barański OP

urodzony 11 listopada 1977 r. – dominikanin, duszpasterz akademicki DA Dominik we Wrocławiu (2010-2014), aktualnie mieszka w Gdańsku. Aktywny na...

Produkt dodany do koszyka

Zobacz koszyk Kontynuuj zakupy

Polecane przez W drodze