Spowiedź
Jr 20,10–13 / Ps 69 | Rz 5,12–15 / Mt 10,26–33
[25 czerwca 2023 / XII niedziela zwykła]
Bardzo nie lubimy, gdy ksiądz z ambony straszy nas piekłem czy potępieniem. Jednak w dzisiejszej Ewangelii to nie ksiądz, ale sam Bóg mówi do nas: „Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle”. Mówiąc wprost: „Bój się Boga, bo skończysz w piekle”.
Moja gimnazjalna klasa była, delikatnie mówiąc, dosyć oryginalna. Bardzo mocno zaznaczaliśmy naszą niezależność, potrafiliśmy się naprzykrzać nauczycielom, testując ich cierpliwość. Mieliśmy jednak jedną nauczycielkę, na której lekcjach od samego początku był spokój. Zaraz na początku ustaliła z nami pewne zasady, a potem traktowała nas w taki sposób, że ich przestrzegaliśmy. Nie dlatego, że musieliśmy, ale dlatego, że się na nie zgodziliśmy, bo wzbudziła nasz respekt i szacunek. Kiedy kończyliśmy szkołę, dostała najwięcej kwiatów – wielu osobiście miało za co jej podziękować, a gdy dziś rozmawiamy między sobą, często ją wspominamy. Myślę, że po prostu ją pokochaliśmy.
Kilka tygodni temu wołaliśmy o Ducha Świętego i Jego dary. Wśród nich jest jeden, który uzdalnia nas do prawdziwej Bożej odpowiedzi na wezwanie „Bój się Boga” – jest nim bojaźń Boża. Dar ten usuwa lęk i strach, bo jest odpowiedzią naszej miłości na miłość Boga. Wtedy już nie ze strachu przed karą, ale z miłości do Tego, który nas umiłował, unikamy zła. Pragniemy osobistego nawrócenia, chcemy Ukochanemu czynić najlepiej jak potrafimy i coraz bardziej kochać. Boimy się wyrządzić krzywdę, ale nie boimy się Osoby – mając Ją zawsze przed oczami. Stąd, kiedy czytam ten fragment Ewangelii, zawsze przypominam sobie moją nauczycielkę – nasze dobre zachowanie nie wynikało ze strachu przed nią, ale z miłości do niej. Ona pokazała, jak bojaźń usuwa lęk i prowadzi do dojrzałej miłości.
Dlatego bójmy się Boga, ale nie ze strachu przed potępieniem i piekłem (choć i to na początku wystarcza), ale w bojaźni, która jest darem Ducha Świętego. Prośmy, by nigdy nam jej nie zabrakło, by ożywiała naszą miłość do Boga, drugiego człowieka i samych siebie. Niech nas prowadzi do nawrócenia z miłości i do życia wiecznego.
Oceń