O szczęśliwa wino!
fot. daria shevtsova / UNSPLASH.COM

O szczęśliwa wino!

Wstyd jest tak negatywny i bolesny, że człowiek wpada w zamęt myślowy i dezorientację, doznaje paraliżu i wręcz fizycznie kurczy się w sobie, jakby chciał zniknąć z pola widzenia własnego i innych ludzi.

Każdy człowiek czasem upada: zdradza, okłamuje, kradnie… Nie każdy jednak potrafi się do tego przyznać i wyjść z bolesnego doświadczenia dojrzalszy. A już tylko nieliczni potrafią to zrobić publicznie i publicznie prosić o przebaczenie, oczywiście, o ile zdrada, kłamstwo, kradzież etc. były publiczne i z krzywdą dla innych. Jesteśmy krajem katolickim, więc świadomość własnej grzeszności, omylności, słabości powinniśmy wyssać z mlekiem matki. Tymczasem jesteśmy tak dalecy od prawdy o grzechu, która przecież tkwi w samym sercu naszej wiary… Może właśnie dlatego nie pojmujemy zdumiewającego okrzyku Wigilii Paschalnej: O szczęśliwa wino? Może właśnie z tego powodu wolimy bardziej rodzinne, ciepłe i bezpieczne święta Bożego Narodzenia od dramatycznego Triduum Paschalnego. Ale to ogromne nieporozumienie.

To nieprawda!

Zapewne już w pierwszych słowach zniechęciłem do dalszego czytania, bo przecież takim zdaniem obrażam wszystkich naraz i każdego z osobna. A przecież i razem, i osobno wolimy myśleć o sobie pozytywnie, tym bardziej gdy ktoś stara się być dobrym katolikiem, ba, nawet nieco lepszym, skoro czyta katolickie czasopismo. Jednak prawda o naszej upadłej naturze albo stanie się naszym chlebem powszednim i powoli przemieni nasze spojrzenie na rzeczywistość, albo pozostanie czystą abstrakcją i uśpi naszą czujność do końca. Nieprzekonanych odsyłam do rozbrzmiewających wciąż słów Jezusa: Kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamień (por. J 8,7). I do tajemniczego Ducha Świętego, który przede wszystkim ma nas przekonać o… grzechu (por. J 16,8–9).

Piszę ten tekst w przededniu setnej rocznicy odzyskania naszej niepodległości i nadziwić się nie mogę, jak mogło w ogóle do tego dojść, skoro nawet na jeden dzień nie potrafimy się zjednoczyć i wspólnie świętować. Każdy chce maszerować pod własnym sztandarem, jakby nie o tę samą Polskę nam chodziło. Kto jest temu winien? Codziennie media zasypują nas wiadomościami o nowych aferach i skandalach politycznych, ekonomicznych, obyczajowych itp. Dzieje się źle, ale winnych jakoś nigdy nie można znaleźć, a jeśli już się znajdą, to najczęściej nie przyznają się do winy. Przykłady można by mnożyć w nieskończoność. Także i do nas śmiało możemy odnieść gorzką

Zostało Ci jeszcze 85% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
||
Wyczyść

Zaloguj się