W Korbielowie dopadł mnie jakiś wirus i stałem się niezdolny do działania. Na szczęście bracia z mojego klasztoru zabrali mnie samochodem do domu. W ciągu kilku godzin jazdy wysłuchaliśmy między innymi wykładu Jacka Santorskiego „Zarządzanie sobą w pracy twórczej”. Mimo podłej kondycji zdrowotnej zapamiętałem fragment, w którym prelegent opisywał zasadę jeża. Bardzo mi się ona spodobała, ale nie zrozumiałem, skąd się wzięła jej nazwa. Gdy tylko wyzdrowiałem i wróciła mi zdolność czytania i myślenia, zacząłem poszukiwania. Odnalazłem w sieci wysłuchany w samochodzie wykład. Dowiedziałem się, że autorem zasady jest Jim Collins. Sięgnąłem na półkę po książkę Od dobrego do wielkiego, którą kiedyś dostałem w prezencie. I już wszystko stało się jasne.
Inspiracją do stworzenia nazwy był esej Jeż i lis Isaiaha Berlina, który podzielił ludzi na dwie grupy, opierając się na greckim przysłowiu „Lis wie wiele rzeczy, ale jeż wie jedną ważną rzecz”. Lisy to osoby, które próbują osiągnąć kilka celów jednocześnie, działają na wielu poziomach, postrzegają świat w całej jego złożoności i rzadko konc
Zostało Ci jeszcze 75% artykułuWykup dostęp do archiwum
- Dostęp do ponad 7000 artykułów
- Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
- Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
Zaloguj się
Oceń