Mój Mesjasz. Przewodnik po oratorium G.F. Haendla
Wj 17,8–13 / Ps 121 / 2 Tm 3,14–4,2 / Łk 18,1–8
[16 października 2022 / XXIX niedziela zwykła]
„Od lat niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie”. I my, jak Tymoteusz, znamy Biblię od dziecka. To bezcenny dar: dostęp do mądrości, droga do zbawienia przez wiarę. To dar, do którego trzeba dorosnąć. „Nie ma wątpliwości, że w miarę jak dziecko rośnie, Pismo rośnie z nim razem. Lecz ja w swej pysze nie chciałem być dzieckiem” (św. Augustyn, tłum. Z. Kubiak).
Modlitwę też znamy od dziecka. Biblię można odłożyć na półkę (albo wcale jej nie mieć), a modlitwę pozostawić w krainie dzieciństwa. Dar wiary można zakopać jak talent z przypowieści. A Syn Człowieczy pyta, czy znajdzie na ziemi wiarę, kiedy przyjdzie ponownie. Czy we mnie znajdzie wiarę, ufną jak u dziecka i dojrzałą zarazem?
Podczas gdy izraelscy wojownicy walczą z wrogami, Mojżesz nie pozostaje bezczynny. Modli się sercem, modli się, wznosząc ręce ku niebu. To modlitwa wstawiennicza, ale i „waleczna” – nieodzowna pomoc w walce, już nie z Amalekitami, lecz z ciałem, z Szatanem i ze światem. Nikt już tak nie mówi, a przecież chodzi o złe skłonności (ciało), pokusy (Szatan) i to, co wokół nas sprzeciwia się dobru, prawdzie i pięknu (świat). „Pokój – szczęśliwość, ale bojowanie / byt nasz podniebny”. Walka nieraz wydaje się beznadziejna. Porażka za porażką, wciąż te same błędy. Znikąd pomocy, dusza czuje się jak samotna, uboga wdowa. Pan Jezus zapewnia, że Bóg nie zostawia swoich wybranych, ale bierze ich w obronę. Życiowe zmagania mogą znaleźć swój wyraz w modlitwie, która jest wołaniem o pomoc, wyznaniem wiary w dobroć Boga, pozwala podnieść oczy znad bitewnej kurzawy i zobaczyć niegasnące Słońce – Chrystusa.
To On, Odwieczne Boże Słowo, przemawia w Piśmie Świętym. To nie jest tak, że jakiś urywek Biblii czasem pasuje do mojego życia. Jej słowa są jak światło na drodze; choć zapisane dawno temu, wyprzedzają mnie, wskazują kierunek, prowadzą do celu. A wraz ze słowem Bożym przychodzą do nas przyjaciele, doświadczeni wędrowcy na drodze do nieba. Wśród nich młody biskup Tymoteusz i stary prorok Mojżesz.
Oceń