Joachim Kazimierz Badeni (1912-2010)

Joachim Kazimierz Badeni (1912-2010)

Oferta specjalna -25%

Dzieje Apostolskie

0 opinie
|
Wyczyść
Dodaj do koszyka

Kazimierz Stanisław hr. Badeni herbu Bończa urodził się 12 października 1912 roku. Był synem Ludwika hr. Badeniego (1873–1916), dyplomaty, radcy poselstwa austriackiego w Belgii, i Szwedki Alicji Ancarcrona (1889–1985). Potomek rodu Badenich, których wpływy polityczne i potęga finansowa sprawiły, że Galicję i Lodomerię nazywano niegdyś Republiką Badeńską. Imię otrzymał po dziadku – Kazimierzu Badenim (1846–1909), namiestniku Galicji i premierze Austro–Węgier, z nadania cesarza Franciszka Józefa (w latach 1895–1897). W 1914 roku rodzina Badenich przeniosła się do Szwajcarii, a następnie do Wiednia, gdzie dwa lata później zmarł ojciec przyszłego dominikanina. Od 1916 roku mieszkał razem z matką w Busku na Ukrainie.

Po ponownym zamążpójściu jego matki za arcyksięcia Karola Olbrachta Habsburga z Żywca urodził się jego przyrodni brat Karol Stefan, siostry: Maria Krystyna i Renata Maria oraz zmarły w wieku dziecięcym Olbracht Maksymilian. W tym okresie mieszkał w majątku ojczyma w Żywcu, gdzie pobierał nauki – najpierw prywatnie, później w Gimnazjum Państwowym im. M. Kopernika. Tam w 1930 roku zdał egzamin dojrzałości. W 1937 roku ukończył wydział prawa na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Rumunii, skąd przez Jugosławię i Grecję dostał się do Marsylii, a dalej do Co?tquidan w Bretanii, gdzie wstąpił do 3. Kompanii Strzeleckiej formującego się we Francji wojska polskiego. Następnie w szeregach Strzelców Podhalańskich walczył pod Narwikiem, we Francji i Maroku. Był sekretarzem misji polskiej w Gibraltarze. Na początku 1943 roku przeniesiony do sztabu gen. Władysława Sikorskiego w Anglii. Służył w brygadzie spadochronowej. W tym czasie poznał Józefa Marię (o. Innocentego) Bocheńskiego, który miał olbrzymi wpływ na powołanie kapłańskie Badeniego.

W lipcu 1943 roku wstąpił do seminarium duchownego w Anglii, w lipcu 1944 roku – do nowicjatu dominikanów w Howkesyard, a 16 sierpnia 1945 roku w dniu imienin Joachima złożył pierwszą profesję zakonną. Przyjął imię ojca Matki Bożej, do której od dzieciństwa miał głęboką cześć.

Od 1947 roku przebywał w Polsce, gdzie dokończył studia teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął 25 kwietnia 1950 roku z rąk biskupa Stanisława Rosponda. W latach 1951–1955 był najpierw w Jarosławiu, a potem w Krakowie magistrem (wychowawcą) braci studentów. W roku akademickim 1952–1953 uczył ich także języka francuskiego i angielskiego. Był duszpasterzem akademickim w Poznaniu (1957–1975), Wrocławiu (1975–1976) i Krakowie (1977–1988). Współtworzył słynne krakowskie duszpasterstwo akademickie „Beczka”, został duchowym opiekunem rodzącego się wówczas w Polsce Ruchu Odnowy w Duchu Świętym. Wiedziony pragnieniem kontemplacji wstąpił do klasztoru kamedułów na Bielanach w Krakowie, gdzie przebywał na przełomie 1961 i 1962 roku, a lata 1988–1995 spędził w dominikańskim klasztorze w Hermanicach. Od 1995 roku do końca życia mieszkał w Krakowie.

Był duszpasterzem niezwykle popularnym i kochanym przez młodych ludzi. Miał opinię duchownego z charyzmatem kojarzenia par małżeńskich. Krążyło powiedzenie „Tylko Badeni dobrze cię ożeni”. Słynął z dobroci i poczucia humoru. Był mistykiem zakochanym w Bogu.

W latach 90. podyktował kilkorgu dziennikarzom katolickim kilka książek, poświęconych kobiecie, małżeństwu, śmierci, kapłaństwu i modlitwie. Miały one charakter wspomnieniowy, dotyczyły zarówno spraw teologicznych, jak i egzystencjalnych, bliskich każdemu człowiekowi.

Ojciec Joachim zmarł w nocy, 11 marca 2010 roku w Krakowie. Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie o. Joachima Badeniego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej, za osiągnięcia naukowe i działalność duszpasterską w środowisku akademickim”. Pogrzeb najstarszego polskiego dominikanina odbył się w poniedziałek, 15 marca. Uroczystościom przewodniczyli kardynałowie Stanisław Dziwisz i Franciszek Macharski. Spoczął w grobowcu zakonnym na Cmentarzu Rakowickim.