Spowiedź
2 Sm 7,1-5.8b-12.14a-16 / Ps 89 / Rz 16,25-27 / Łk 1,26-38
Jak zbudowany jest atom? Na czym polega globalne ocieplenie? Czym jest natura ludzka? Dlaczego Ziemia obraca się wokół Słońca? Próbujemy odkryć prawa rządzące rzeczywistością i zrozumieć otaczający nas świat. Staramy się też uchwycić intelektualnie prawdy wiary. To dobrze. Przecież wiara szuka zrozumienia. Ale w naszej chęci rozumienia wszystkiego czasami posuwamy się za daleko i przyjmujemy tylko to, co jest dla nas dostępne intelektualnie: „Najpierw zrozumiem, a potem przyjmę. Jeśli czegoś nie rozumiem, to nie mogę tego przyjąć”. Dzisiejsza ewangelia pokazuje, że może być inaczej. Do Maryi przychodzi anioł. Przynosi jej nowinę, której Maryja nie rozumie. Zastanawia się, co to może dla niej oznaczać. Rozważanie nie przynosi jednak zrozumienia. Maryja wchodzi w dialog ze słowem. Rozmawia, pyta… I w końcu przyjmuje. Przyjmuje, choć nie rozumie! Przyjmuje Słowo, które będzie nosić pod swoim sercem. Będzie Go troskliwie strzec, aż do narodzenia. Słowo zostanie zrodzone, choć nie zostało zrozumiane.
Przełóżmy to na nasze spotkanie ze słowem Bożym. Czytaj – pozwól, aby słowo zbliżyło się do ciebie, aby objawiło ci dobrą nowinę. Rozważaj – nie próbuj od razu wszystkiego zrozumieć, objąć. Raczej wejdź w dialog ze słowem, pytaj, rozmawiaj. Przyjmij – choć nie wszystko zrozumiałeś. Przyjmij jak gościa, który prosi cię o gościnę. Strzeż – troszcz się o słowo, które nosisz, i cierpliwie czekaj, aż wyda owoc. Ziarno rośnie bez względu na to, czy śpisz, czy czuwasz. Może zrozumienie przyjdzie później albo ze strony, której się nie spodziewasz. A może przyjdzie tylko częściowo albo nie przyjdzie nigdy. Nie znaczy to jednak, że słowo pozostanie bezowocne. Plon słowa nie zależy od tego, czy je zrozumiesz, ale od tego, czy je przyjmiesz: Błogosławiony, kto słucha i zachowuje. I w innym miejscu: Dziękuję Ci, Ojcze, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom. Tak, Ojcze. Gdyż takie było Twoje upodobanie.
Oceń