W historii Kościoła były przypadki rezygnacji papieży, ale dochodziło do tego zawsze na skutek bardzo poważnych powodów. W przypadku Benedykta XVI takich racji nie dostrzegam. Ta decyzja nie była niczym usprawiedliwiona.
ks. Adam Błyszcz: Co było najważniejszą cechą pontyfikatu Benedykta XVI?
prof. Roberto de Mattei: Teologicznie był to czas wyjątkowo bogaty. Każdy może w nim dostrzec różne aspekty, ponieważ papież odnosił się do zagadnień liturgicznych, teologicznych, filozoficznych i duszpasterskich. To, co wyróżnia ten pontyfikat, to determinacja, z jaką Benedykt XVI wypowiadał się na temat wartości, których się nie negocjuje, czyli życia, rodziny i wychowania. Mówił o nich przy każdej nadarzającej się okazji, łącząc je z chrześcijańskimi korzeniami Europy. Była to kontynuacja myśli obecnej w nauczaniu Jana Pawła II.
U którego pojawiła się ona zwłaszcza w końcowym okresie pontyfikatu.
To prawda. Widać to było chociażby podczas przemówienia z okazji 1200. rocznicy koronacji Karola Wielkiego na cesarza w grudniu 2000 roku. Papież nawiązywał wtedy do przesłania jednej ze swoich najważniejszych encyklik Veritatis splendor (1993), w której wspominał, że wobec rozpowszechnionego relatywizmu w teologii moralnej trzeba podkreślać istnienie zasad absolutnych, których nigdy nie wolno przekraczać. Podobne myślenie dostrzegam w wypowiedziach Benedykta XVI. Natomiast nie zauważam tego wątku u papieża Franciszka, co według mnie świadczy o zerwaniu z poprzednimi pontyfikatami.
Co myśleć o głośnej ostatnio kwestii porozumienia między Chinami a Watykanem? Przypomnijmy, że zostało ono wypracowane już za czasów pontyfikatu Benedykta XVI, ale do jego podpisania nigdy
Zostało Ci jeszcze 85% artykułuWykup dostęp do archiwum
- Dostęp do ponad 7000 artykułów
- Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
- Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
Zaloguj się
Oceń