Pastores

Pastores

, 0 recenzji

Religijność bez wiary

„Religijność bez wiary jest pusta, a wiara bez rytuału staje się – wcześniej czy później – iluzją. Na czym ma zatem polegać komunia wiary i religijności?” – pyta we wstępie do 49. numeru „Pastores” ks. Wojciech Bartkowicz. Odpowiedzi na łamach kwartalnika szuka m.in. Wojciech Giertych OP. Przestrzega on przed legitymizacją fałszu, kiedy to człowiek bagatelizuje religijność i na zewnątrz oddaje cześć bożkom, usprawiedliwiając się, że wewnętrznie wierzy w Boga. To zgorszenie dla innych, a przede wszystkim niedopuszczalna akceptacja zewnętrznego zakłamania – pisze dominikanin.

Artykuł ks. Grzegorza Strzelczyka poświęcony jest z kolei drodze wiary Jezusa – jako wzorowi, po który chrześcijanin powinien sięgać. Autor zaczyna od przedstawienia dylematu: czy w odniesieniu do Jezusa można w ogóle mówić o wierze? Od IV–V wieku Synowi przypisywano doskonałe poznanie Ojca. Ewangeliczne teksty sugerują jednak, że Jezus szedł na śmierć nie dlatego, że wiedział, iż trzeciego dnia zmartwychwstanie – wówczas dramat Ogrójca byłby niezrozumiały. Być może właśnie wtedy „do głosu doszedł rdzeń wiary Jezusa”, który stanowiło zaufanie Ojcu. „W Ogrójcu próba wiary Jezusa weszła w decydującą fazę, ale bynajmniej się nie skończyła. Przed nim był jeszcze jeden akt, który wzmiankują Marek i Mateusz w swoich Ewangeliach: »O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lema sabachthani, to znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?« (Mk 15,34, por. Mt 27,46). (…) nie można tego fragmentu zignorować – krzyk Jezusa pojawia się w zbyt ważnym momencie. (…) Oto Ojciec, którego obecność Jezus zawsze intensywnie przeżywał, nie odpowiada (zob. Ps 22,3)! (…) Oddalenie, ukrycie się Boga było ostateczną próbą wiary, sięgającą aż do śmierci”.

Wiara człowieka potrzebuje znaków. Aleksander Jacyniak SJ przypomniał w tym kontekście dzieje kultu obrazów i walkę Kościoła z ikonoklazmem, uznanym ostatecznie za herezję wymierzoną we wcielenie Syna Bożego. Jezuita przywołał także słowa Pawła Florenskiego o tym, że ikony są „obecnością, która pozwala nam wejść w komunię z tym, co niewidzialne, przez widzialną strukturę sakramentalną”.

Zmieniającym się na przestrzeni dwudziestu wieków sposobom rozumienia wiary w Kościele oraz odnowieniu pojmowania jej, którego dokonał II sobór watykański, poświęcił artykuł Ryszard Szmydki OMI. Ks. Włodzimierz Wołyniec napisał zaś o odpustach, a Janusz Jędryszek OFMConv – tekst o misterium Wielkiej Soboty, w którym udowadnia, że tradycyjne święcenie pokarmów powinno odbywać się po Wielkiej Nocy, a nie w wielkosobotnie przedpołudnie (PJ).

Pastores
Paulina Jeske-Choińska

polonistka, redaktorka, prowadzi projekty wydawnicze....