Nerw święty. Rozmowy o liturgii
Iz 8,23b-9,3 / Ps 27 / 1 Kor 1,10-13.17 / Mt 4,23
Po uwięzieniu Jana Chrzciciela Jezus usuwa się do Kafarnaum – wioski apostołów. „Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan!”. Ktoś kiedyś zażartował, że to jedyne miejsce w Ewangelii, w którym odczytujemy dokładny adres zamieszkania Pana Jezusa. Może jest w tym ziarenko prawdy?
Święty Mateusz powołuje się na proroctwo Izajasza przypomniane w pierwszym czytaniu. Jego fragment słyszeliśmy też w czasie pasterki. Izajasz zwraca się do swoich rodaków w tragicznym momencie kolejnej inwazji Asyryjczyków, którzy podbijają kawałek po kawałku tereny Galilei. Ich potędze nikt nie zdoła się oprzeć. Wydaje się, że istotnie świat ogarnęły ciemności. I właśnie w tej sytuacji Izajasz przypomina znaną dobrze słuchaczom postać z Księgi Sędziów, Gedeona, który, sam początkowo nie ufając własnym siłom, zdołał stawić czoło Madianitom.
W ciemności pojawia się nie iskierka nadziei, ale „światłość wielka”. Zwycięstwo z odległej przeszłości się powtórzy. Bóg wyzwoli swój naród, posyłając nowego Gedeona. Dlaczego jednak mowa akurat o nim, a nie na przykład o Mojżeszu, Eliaszu czy Dawidzie, jak zdążyliśmy się już przyzwyczaić? Otóż w historii Gedeona bardzo ważny jest moment całkowitego zaufania Bogu. Jeśli ów wojownik początkowo wątpił w swoje zdolności, to miał ku temu jak najbardziej uzasadnione powody. Zwyciężył nie dzięki swojej sile, sprytowi czy liczebności wojska, ale dlatego, że pozwolił Bogu zwyciężyć za niego.
Dziedziczną chorobą królów judzkich z czasów Izajasza były nie tyle bałwochwalstwo, niesprawiedliwość czy nawet korupcja, ale przede wszystkim brak zaufania Bogu. Mesjasz, który wyzwoli swój lud, będzie całkowicie Mu posłuszny. Tu wracamy do dzisiejszej Ewangelii. Jezus w pełni ufa Ojcu. Całkowicie się Mu powierza. Jego wola jest wolą Tego, który Go posłał. I to jest też Jego adres: zawsze i tylko w tym, co należy do Jego Ojca. Oby to był i nasz adres!
Oceń