Jest w Kościele bizantyjskim oryginalne święto: uroczystość prawosławia, czyli ortodoksji. Ustanowione w 843 roku przez cesarzową Teodorę na pamiątkę ostatecznego odrzucenia ikonoklazmu – ruchu przeciwników czci oddawanej świętym obrazom – od XI wieku przyjęło się także u naszych wschodnich sąsiadów. W ten dzień uroczyście wyznaje się Credo, czemu towarzyszą modlitwy wysławiające świętych ojców Kościoła, błagalne litanie, a także uroczyste anatemy (wykluczenia), wyznaczające granice, poza którymi nie może być już mowy o chrześcijańskiej prawowierności. Wszystkie one odnoszą się do głównych prawd wiary, na przykład: „Wobec tych, którzy odrzucają istnienie Boga i twierdzą, że nasz świat jest samoistny i rządzi nim przypadek, a nie opatrzność Boża: Anatema! Wobec tych, którzy ośmielają się twierdzić, że Syn Boży nie jest współistotny Ojcu i nie otrzymuje równej z Nim chwały, podobnie jak i Duch Święty oraz że Ojciec, Syn i Duch Święty nie są jednym Bogiem: Anatema!”. Ostatnie z wykluczeń nawiązuje do okoliczności wprowadzenia święta: „Wobec tych, którzy odrzucają i gardzą świętymi ikonami danymi przez Kościół dla pobudzenia wiary i pobożności wiernych, oraz wobec tych, którzy nazywają je bożkami: Anatema!”. W ciągu wieków do anatem dołączano imiona herezjarchów, a w Rosji także tych, którzy zagrażali jedności Kościoła moskiewskiego i wszechwładzy rosyjskiego samodzierża
Zostało Ci jeszcze 75% artykułuWykup dostęp do archiwum
- Dostęp do ponad 7000 artykułów
- Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
- Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
Zaloguj się
Oceń