Ukryte ziarno naszego Zakonu

Ukryte ziarno naszego Zakonu

List generała Zakonu Kaznodziejskiego do Zakonu ogłaszający Rok jubileuszowy z okazji 800. rocznicy założenia pierwszej wspólnoty mniszek kontemplacyjnych.

Drodzy Bracia i Siostry,

posyłam wam ten list z klasztoru Matki Najświętszej w Prouilhe, pierwszego klasztoru naszego Zakonu, w święto św. Katarzyny ze Sieny, naszej starszej siostry, „na którą — jak się wydaje — przeszła cała dusza Dominika (jak również na bł. Jordana z Saksonii)” 1. W naszej historii jest wiele wydarzeń, które zachęcają nas, byśmy odnowili wierność naszemu powołaniu jako synowie i córki św. Dominika: „kontemplować i dzielić się owocami naszej kontemplacji”.

„Mniszki Zakonu Kaznodziejskiego zaczęły istnieć od chwili, gdy święty Ojciec Dominik zgromadził w klasztorze Matki Najświętszej w Prouilhe niewiasty nawrócone na wiarę katolicką. Ze względu na ich modlitwę i pokutę włączył je w »swoje dzieło świętego kaznodziejstwa« jako zajmujące się samym tylko Bogiem” 2. Błogosławiony Jordan pisał: „Zakon Kaznodziejski nie został jeszcze założony; była to raczej kwestia wprowadzania go, ponieważ św. Dominik wciąż oddawał się całkowicie posłudze głoszenia… I tak, od śmierci biskupa Osmy, Diego, do soboru laterańskiego upłynęło około dziesięciu lat, w czasie których brat Dominik był praktycznie sam w tym regionie” 3. Minęło już 800 lat od tego historycznego wydarzenia. Uważając ten klasztor za, w pewnym sensie, pierwszą wspólnotę dominikańską, prawdziwie ukryte ziarno naszego Zakonu, uznajemy tym samym, ujmując rzecz teologicznie, priorytet kontemplacji w naszym życiu i misji.

Jest to prawdziwie słuszne i sprawiedliwe, że dziękujemy Bogu za dar, którym są nasze siostry kontemplacyjne! Wspierają nas na drodze, którą idziemy; w szczególny sposób uczestniczą w naszym kaznodziejstwie; goszczą nas, abyśmy mogli wspólnie dzielić nadzieje i radości, smutki i obawy związane z naszym wędrownym kaznodziejstwem. Tak jak św. Katarzyna dodają nam odwagi, byśmy się nie bali, byśmy szli gościńcami i opłotkami spotykać tych, którzy pragną Boga; przymuszają nas, abyśmy żyli z pasją dla Chrystusa i ludzkości.

Musimy przeżyć tę rocznicę ze spokojną radością św. Dominika. Jeśli Bóg pozwoli, będziemy świętować, wraz z całym Zakonem Kaznodziejskim, poczynając od pierwszej niedzieli adwentu (3 grudnia 2006 roku) aż do objawienia Pańskiego w 2008 roku, rok jubileuszowy poświęcony pamięci tych 800 lat obecności naszych sióstr kontemplacyjnych. Przeżyjemy „nowennę” lat, która doprowadzi nas do następnego ważnego wydarzenia: 800–lecia zatwierdzenia naszego Zakonu przez papieża Honoriusza III bullą Religiosam vitam z 22 grudnia 1216 roku.

Nasze świętowanie w czasie tego roku jubileuszowego koncentrować się będzie w każdym i we wszystkich klasztorach mniszek na całym świecie. Charyzmat kontemplacji naszych mniszek z pewnością nie jest związany z jednym konkretnym miejscem czy wspólnotą, dlatego nie planujemy żadnych szczególnych uroczystości w Prouilhe. Jednakże jako czytelny znak łączności z wszystkimi klasztorami mniszek naszego Zakonu w pierwszy dzień roku jubileuszowego niektórzy bracia z Kurii Generalnej będą celebrować eucharystię w klasztorach mniszek, które Zakon uważa za „prawdziwe sanktuaria”, gdyż były w szczególny sposób związane z życiem św. Dominika. Są to: klasztor Matki Najświętszej w Prouilhe (założony w latach 1206–1207), klasztor Różańca Świętego w Rzymie (dawny klasztor św. Sykstusa, założony w 1219 roku), królewski klasztor św. Dominika w Madrycie (założony w latach 1218–1219), klasztor św. Dominika w Kalaruedze (założony w 1270 roku) 4. Wszystkie klasztory mogłyby podjąć podobne inicjatywy, z udziałem całej Rodziny Dominikańskiej.

Aby przygotować nasze serca na te uroczystości, każdy klasztor przedstawi swoje sugestie i propozycje co do sposobu i formy tych obchodów, tak aby pomóc całej Rodzinie Dominikańskiej w odnowieniu naszego powołania przez skoncentrowanie się na bogactwie życia kontemplacyjnego, które jest źródłem naszego kaznodziejstwa. Międzynarodowa Komisja Mniszek ofiaruje też pewne subwencje, aby ten rok jubileuszowy był przeżyty bardziej intensywnie.

Przygotujmy się wszyscy, synowie i córki św. Dominika, do radosnego odbycia tej pielgrzymki do klasztorów naszych mniszek; zaczerpnijmy tam ze świeżej prostoty „naszej pierwotnej miłości”, czując, że siedzimy u stóp Jezusa, tak abyśmy byli z Nim i Go słuchali. Przeżyjmy ten czas gorliwie i z łaską, dzieląc z naszymi wspólnotami kontemplacyjnymi radość ich konsekracji, owocność ich milczenia, piękno ich liturgii, ich szczególną miłość Słowa.

Rok jubileuszowy będzie wyrazem wdzięczności za nasze dominikańskie powołanie, poprzez które jesteśmy wezwani do wielbienia, błogosławienia i głoszenia Boga z Kościołem, w Kościele i dla Kościoła. Duch Święty opatrznościowo natchnął św. Dominika Guzmana, by w pewnym sensie oparł fundamenty Zakonu na życiu i misji naszych mniszek kontemplacyjnych. Wykrzykujemy Magnificat za wszystko, co przez nie Pan uczynił dla nas!

Z braterskim pozdrowieniem w św. Dominiku,

z klasztoru Matki Najświętszej w Prouilhe,

29 kwietnia, w święto św. Katarzyny ze Sieny, 2006 roku

brat Carlos A. Azpiroz Costa OP, generał Zakonu

przeł. Andrzej Ponikowski OP

1 Fr. Aniceto Fernández in Analecta O.P. 78 (1970) 481; zob. Mortier, Histoire des maîtres généraux de l’Ordre des Frères Prêcheurs, I (Paris 1903) 139. 
2 Liber constitutionum Monialium Ordinis Praedicatorum, n. 1, § I. 
3 Libellus, n. 37. 
4 Zob. ACG Providence 2001, nn. 321–323.

Ukryte ziarno naszego Zakonu
Carlos A. Azpiros Costa OP

urodzony 30 października 1956 r. w Buenos Aires w Argentynie – katolicki duchowny, dominikanin, generał Zakonu Braci Kaznodziejów (2001-2010), arcybiskup metropolita Bahía Blanca od 2017 r. Święcenia kapłańskie przyjął 14...