Ostatnie takie dni
fot. jaanus jagomagi / UNSPLASH.COM

Ostatnie takie dni

Tytuł Mali mężczyźni sugeruje, że oto mamy kolejny film o bezpowrotnie i nazbyt szybko utraconym dzieciństwie. Skojarzenia z patologią, przymusowym dorastaniem we wrogiej rzeczywistości możemy jednak częściowo odrzucić. Częściowo, co nie znaczy, że całkowicie. Choć film Iry Sachsa jest ciepły, to pod sielankową codziennością skąpanego w słońcu Brooklynu kryje się coś jeszcze – kolizja dwóch światów, dzieci i dorosłych. Pierwsi nie rozumieją drugich, drudzy nie chcą zrozumieć pierwszych.

Pęknięcie

Mali mężczyźni to Jake i Thony. Jake wprowadza się wraz z rodzicami do brooklińskiego mieszkania, zajmowanego przedtem przez jego dziadka. Senior rodu zmarł, więc rodzice Jakea zdecydowali się zamienić swoje poprzednie mieszkanie na większe. Po sąsiedztwie oprowadza go Tony, chłopak stąd – dosłownie i w przenośni, jego matka prowadzi mały sklep odzieżowy w suterenie kamienicy, należącej przedtem do dziadka Jakea. Klimat jak w klasycznym amerykańskim teen-movie z lat osiemdziesiątych: dwójka młodocianych kumpli, a gdzieś z boku codzienna rzeczywistość ich rodziców. Obie te sfery nie zazębiają się, ale się tolerują. Jest tak, jak powinno być.

Tyle że z teen-movie płynnie przechodzimy do teen-dramy. Okazuje się, że matka Tonyego nie może dłużej prowadzić zakładu w kamienicy rodziny Jakea; ojciec chłopca za namową swojej siostry podnosi wszystkim najemcom cz

Zostało Ci jeszcze 75% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
||
Wyczyść

Zaloguj się