„Życie Duchowe”

„Życie Duchowe”

Oferta specjalna -25%

Pierwszy List do Koryntian

0 opinie
|
Wyczyść
Dodaj do koszyka

Zimowy, 57 numer „Życia Duchowego” poświęcony jest zmęczeniu i wypaleniu. Termin „wypalenie”, który pojawił się stosunkowo niedawno (40 lat temu), dziś jest w powszechnym użyciu. Stanisław Morgalla SJ próbuje zdefiniować to pojęcie, pisząc, że po pierwsze, aby się wypalić, trzeba najpierw płonąć, czyli być w coś mocno zaangażowanym, po drugie zaś, wypalenie grozi przede wszystkim ludziom, którzy zajmują się zawodowo pomocą lub służbą innym (lekarzom, nauczycielom, duchownym, psychologom…). Autor nie mówi wprost, co robić, aby się nie wypalić, zadaje za to na koniec pytanie: Dlaczego Jezus i Jego naśladowcy się nie wypalali?

Na spokrewnione z wypaleniem zmęczenie rzuca światło jezuita Tomasz Kot. Pisze, że zmęczenie stoi na straży naszego człowieczeństwa, odsłania prawdę o nas i może być cenniejsze od zabiegania. Dzięki niemu usłyszeć możemy zaproszenie Jezusa, które kieruje do „utrudzonych i obciążonych” (por. Mt 11,28) i na które często głusi pozostają ludzie w pełni sił. Temat „odpocznienia w Bogu” porusza też ks. Józef Naumowicz, podając przykłady z życia Ojców pustyni. W tej perspektywie szczególnie interesująco przedstawia się artykuł Józefa Augustyna SJ o wewnętrznych udrękach błogosławionej Matki Teresy.

Jacek Prusak SJ z kolei zajmuje się problemami emocjonalnymi kapłanów: „Idealni kandydaci do wypalenia zawodowego wśród duchowieństwa to osoby, które albo angażują się w duszpasterstwo, z pominięciem własnych potrzeb i ograniczeń, albo duchowni nieasertywni”. Zauważa, że popadający w depresję księża często się jej wstydzą – traktując ją jako wynik słabości moralnej albo rodzaj kary za grzechy – i wzbraniają się przed szukaniem pomocy u psychologa; boją się, że będą źródłem zgorszenia dla wiernych.

Krótkim eseju o stresie ks. Alfons J. Skowronek przekonuje tymczasem, że u podłoża duchowego kryzysu nie musi wcale tkwić ludzka wina; czasami Bóg w ten sposób człowieka doświadcza, wystawiając go na próbę, a „wewnętrzna oschłość i apatia ożywiają w nas na nowo obumarłą potrzebę miłosierdzia”.

Wśród innych tekstów uwagę moją zwróciły dwa poświęcone pielgrzymkom do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela (Józefa Bremera SJ i Andrzeja Kołaczkowskiego-Bochenka) oraz wspomnienia syberyjskie karmelitanki siostry Marii Rafaeli od św. Józefa i również związany z tematem zsyłki wywiad z Ryszardem Kaczorowskim, ostatnim prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Polecam także rozmowę O sztuce spowiadania.

„Życie Duchowe”
Paulina Jeske-Choińska

polonistka, redaktorka, prowadzi projekty wydawnicze....