Triduum Paschalne. Przewodnik
Zimowy numer „Pastores” (nr 34/2007) przynosi teksty poświęcone zagadnieniom klerykalizmu i antyklerykalizmu. Podchodząc do problemu od strony historycznej, ks. Jan Walkusz zauważa, że klerykalizm zasadzał się na wyjątkowej pozycji duchowieństwa w społeczeństwie, która wynikała z zespołu przyznanych im praw. Z kolei nad źródłami antyklerykalizmu zastanawiają się uczestnicy rozmowy panelowej prowadzonej przez Marcina Przeciszewskiego. Dziś bardzo antyklerykalne ostrze ma ideologia skrajnego liberalizmu, dawniej była to ideologia o podłożu lewicowym, postrzegająca Kościół jako środowisko ciemnogrodu. Trafne wydaje się w tym kontekście przypomnienie rekolekcji wygłoszonych przed ponad trzydziestu laty w Watykanie przez kard. Karola Wojtyłę: „Żyjemy także w epoce, w której walka z religią (…) ma się toczyć i dokonywać bez kreowania nowych męczenników. Tak więc programem epoki jest prześladowanie z zachowaniem wszystkich pozorów, że nie ma prześladowania, że jest pełna wolność religii. (…) I wygląda na to, jakby najpotrzebniejszym środkiem do realizacji »raju na ziemi« było odebranie człowiekowi tej siły, jaką czerpie z Chrystusa”.
Słowa krytyki skierowane w stronę Kościoła nie zawsze muszą pochodzić od jego przeciwników. Ludmiła Grygiel przypomina casus świętej Katarzyny, która zatroskana o kościelne losy, nie cofnęła się nawet przed pisaniem krytycznych listów do samego papieża.
Ks. Józef Tischner powiedział kiedyś, że nie zna człowieka, który straciłby wiarę po lekturze dzieł Marksa, ale zna kilku, którzy stracili ją po rozmowie z własnym proboszczem. Od tych słów nieco dystansuje się ks. Piotr Mazurkiewicz, który twierdzi, że fakt, iż ksiądz nas rozczarował, nie może być usprawiedliwieniem do porzucenia Chrystusa, zwłaszcza gdy pod uwagę weźmie się tendencję do stawiania kapłanom zbyt wysokich wymagań. Prawdą jest natomiast, że są sprawy, które bardzo uderzają we wspólnotę wiernych i mogą mieć wpływ na negatywny odbiór nie tylko Kościoła, ale wręcz samego Boga. Tak bywa zwłaszcza w przypadku antyświadectwa, jakie stanowi odejście od kapłaństwa, o czym pisze Andrzej Ruszała OCD.
W „Pastores” polecam także lekturę świadectw, m.in. katechety dzielącego się trudnymi momentami w pracy z młodzieżą oraz poruszającą rozmowę z Marianem Grobelnym, który towarzyszył w ostatnich chwilach ks. Janowi Twardowskiemu.
Oceń