Obcowanie świętych
fot. andy white / UNSPLASH.COM

Jesteśmy wspólnotą świętych, bo otrzymaliśmy sakrament chrztu świętego, którego warunkiem jest nie tyle moralna doskonałość, ile wiara w łaskę przychodzącą od świętego Boga.

W Ewangelii św. Marka (10,28–30) znajdziemy słowa apostoła Piotra, który mówi do Jezusa: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą”. Mistrz na nie odpowiada: „Zaprawdę powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym”. Owe stokroć więcej to zapowiedź nieskończoności relacji i więzi, które są znakiem nadchodzącego Królestwa, któremu nie będzie końca. Życie w Bogu to odwrotność piekła, miejsca, w którym – jak obrazowo to ujął prawosławny teolog Paul Evdokimov – nie ma nikogo naprzeciwko, spojrzenia się nie krzyżują. To stan, w którym człowiek, nie chcąc być wespół z innymi, skazuje się na ostateczną „samotność, której nie dosięga słowo miłość” – dopowiada Joseph Ratzinger. Niebo oznacza więc wzajemną więź, która wyklucza izolację, bo „ten, kto kocha, jest owładnięty dynamizmem, doświadcza paschalnego charakteru egzystencji, przyjmuje ryzyko wyjścia z siebie, aby dotrzeć do drugiego – nie tylko w przestrzeni zewnętrznej, ale i wewnętrznej, w tej drodze człowiek odkrywa, że jego własnym dobrem jest zamieszkiwanie w drugim i przyjęcie go do siebie. (…) Dynamizm poszukiwania potwierdza, że nikt nie wystarcza sam sobie; że musimy wyruszyć w drogę w głębi siebie samego, przyciągnięci na tę świętą ziemię, jaką jest drugi, aby zjednoczyć się z nim w komunii”1.

Kto jest święty?

„Wierzę w… świętych obcowanie” – jak wyznaje Kościół od czasów starożytnych w Składzie apostolskim – stanowi otwarcie na owe „stokroć więcej” w Chrystusie. Takimi słowami modlą się dziś w Polsce katolicy i prawosławni. Natomiast niemal wszystkie Kościoły i wspólnoty protestanckie mówią o „społeczności świętych” rozumianej jako ogół wierzących żyjących na Ziemi i zjednoczonych w jedno ciało. Wyrazem tej jedności jest Wieczerza Pańska.

Tłumaczenie „obcowanie”, którego używają katolicy i prawosławni w Polsce, kojarzy się z określeniem współżycia seksualnego. Tymczasem pierwotnie to słowo oznaczało bycie w blis

Zostało Ci jeszcze 85% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
Najniższa cena w ostatnich 30 dniach: 0,00 PLN
Wyczyść

Zaloguj się

Obcowanie świętych
Maciej Biskup OP

urodzony w 1972 r. – dominikanin, duszpasterz i rekolekcjonista, po studiach doktoranckich z teologii dogmatyczno-fundamentalnej na UAM był m.in. magistrem braci nowicjuszy i studentów, redaktorem naczelnym Oficyny W drodze oraz przeorem w Szczecinie, obecnie promotor Frater...

Produkt dodany do koszyka

Zobacz koszykKontynuuj zakupy

Polecane przez W drodze