Baśka miała dobry gust

Baśka miała dobry gust

, 0 recenzji

Termin „nowa ewangelizacja” robi w Kościele karierę, zwłaszcza teraz, gdy w Watykanie ustanowiono odnośną dykasterię, a w ślad za tym – komisję w ramach Konferencji Episkopatu Polski. Czy jest w Polsce ktoś, kto nie chciałby się włączyć w nową ewangelizację? Pewnie nawet tradycjonaliści w ten sposób postrzegają popularyzację liturgii rzymskiej w formie nadzwyczajnej. Wszyscy chcą ewangelizować po nowemu, bo ewangelizowanie po staremu – jak się powszechnie wydaje – przestało być skuteczne. Czy na pewno? I co to właściwie znaczy „po nowemu”?

Po nowemu

Przyjmuje się, że po raz pierwszy pojęcia „nowa ewangelizacja” użył Jan Paweł II 9 marca 1983 roku podczas podróży na Haiti z okazji XIX Zgromadzenia Rady Biskupów Ameryki Łacińskiej. Wezwał wówczas do ewangelizacji nowej „w swym zapale, w swych meto­dach, w swym wyrazie”1. Jan Paweł II używał jednak tego pojęcia już wcześniej. Znajdujemy je choćby w homilii wygłoszonej podczas pierwszej wizyty w Polsce, 9 czerwca 1979 roku w Nowej Hucie–Mogile. Papież powiedział wówczas m.in.: „Na progu nowego Tysiąclecia wchodzi na nowo Ewangelia. (…) Rozpoczęła się nowa ewangelizacja, jak gdyby druga, a przecież ta sama, co pierwsza”2. Zatem nowa ewangelizacja – co znamienne – zaczęła się w rzeczywistości od Polski.

Wezwanie to powtórzył Ojciec Święty, kończąc swą czwartą pielgrzymkę: „Wciąż mówimy o potrzebie nowej ewangelizacji. Po Soborze Watykańskim II zrodziła się ta świadomość, ta potrzeba nowej ewangelizacji starego przecież kontynentu, starych przecież społeczeństw, chrześcijańskich społeczeństw – jednak nowa ewangelizacja”3. Temu tematowi poświęcone były również dwa przemówienia wygłoszone podczas wizyty ad limina apostolorum dla biskupów polskich w dniach 12 i 15 stycznia 1993 roku. Istotą nowej ewangelizacji winno być „duszpasterstwo (…) misyjne, które nie czeka biernie, lecz wyrusza na poszukiwanie zagubionych owiec”4.

W kolejnych dokumentach papieża Jana Pawła II pojęcie „nowa ewangelizacja” poszerza się i nabiera dodatkowych znaczeń. Najpełniej­szą chyba jego definicję znajdujemy w adhortacji Pastores dabo vobis, w której Papież, nazywając nową ewangelizację „naczelnym zadaniem duszpasterskim”5 oraz „najistotniejszym i niecierpiącym zwłoki zadaniem Kościoła u końca drugiego tysiąclecia”, precyzuje, że domaga się ona „nowej gorliwości, nowych metod i nowego sposobu głoszenia i dawania świadectwa Ewangelii”6.

W wydanej 7 grudnia 1990 roku encyklice Redemptoris missio, nazwanej Wielką Kartą misji na progu Trzeciego Tysiąclecia, papież Jan Paweł II wskazuje przede wszystkim na nowość sytuacji, w której się dokonuje nowa ewangelizacja. Przypomina­jąc o a

Zostało Ci jeszcze 85% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
||
Wyczyść

Zaloguj się