Jezus mówi, żeby nasza wiara była tak szczera i głęboka (choć ciągle może być wielkości ziarna gorczycy), abyśmy z ufnością prosili w różnych sprawach. Nawet tych nieoczywistych, jak przesadzanie drzew do morza.
Do interpretacji treści Pisma Świętego można podejść w różny sposób: od gry skojarzeń i uruchamiania wyobraźni przez wnikliwe analizy tekstualne po wyszukiwanie podobnych motywów w różnych miejscach Biblii. Każdy z tych sposobów ma swoje zalety, niektóre metody interpretacji pozwalają na dużą swobodę odczytania biblijnych treści. Dla przykładu weźmy popularne obecnie podejście psychologiczne do Biblii, w którym to, bazując na opisach biblijnych, staramy się wniknąć w psychikę i stany emocjonalne postaci z Pisma Świętego. Podejście takie, choć wydaje się atrakcyjne, musi z konieczności bazować na skromnych, bądź co bądź, opisach przeżyć i emocji w Biblii.
Dlatego w swoim artykule chciałbym się skupić na metodzie badania tekstu, która pomimo jasno określonych zasad interpretacji pozwala się domyślać, co autorzy biblijni mieli na myśli, pisząc poszczególne teksty.
Niech przemówi Magisterium
Zacznijmy od dwóch cytatów z Konstytucji dogmatycznej o Objawieniu Bożym Dei Verbum. W punkcie 12 czytamy: „Ponieważ zaś Bóg w Piśmie Świętym przemawiał przez ludzi, na sposób ludzki, komentator Pisma Świętego chcąc poznać, co On zamierzał nam oznajmić, powinien uważnie badać, co hagiografowie w rzeczywistości chcieli wyrazić i co Bogu spodobało się ich słowami ujawnić”. Oraz drugi cytat, tym razem z punktu 13: „Bo słowa Boże, językami ludzkimi wyrażone, upodobniły się do mowy ludzkiej, jak niegdyś Słowo Ojca Przedwiecznego, przyjąwszy słabe ciało ludzkie, upodobniło się do ludzi”.
Parafrazując wypowiedzi soborowe, możemy stwierdzić, że objawienie przybrało formę konkretnych języków biblijnych (hebrajskiego, aramejskiego i greckiego)1. Za każdym razem, gdy autorzy natchnieni brali do jednej ręki papirusy lub karty pergaminowe, a do drugiej ręki pióro, treść objawienia stawała się rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, stronami, trybami i przypadkami. Od momentu spisania objawienia gramatyka również stała się nośnikiem Bożej treści. Skupmy się zatem na wybranym aspekcie analizy gramatycznej tekstów biblijnych.
Strona bierna i jej właściwości
Na początku zaznaczę, że nie będziemy wchodzili w dyskusję na temat zastosowania strony biernej w językach hebrajskim i greckim oraz ich wzajemnych relacji i odcieni znaczeniowych. Debaty akademickie, choć niezwykle ciekawe i burzliwe, dotyczą wysoce technicznych szczegółów, na których wprowadzenie nie tylko brakłoby czasu, ale i miejsca w miesięczniku. Celem artykułu nie jest zabranie głosu w debacie akademickiej, lecz wprowadzenie w temat.
Analizując tekst biblijny po
Zostało Ci jeszcze 85% artykułuKup miesięcznik W drodze 2026, nr 05, a przeczytasz cały numer
Oceń