Triduum Paschalne. Przewodnik
Rdz 18,20–32 / Ps 138 / Kol 2,12–14 / Łk 11,1–13
[27 lipca 2025 / XVII niedziela zwykła]
„Pomnożyłeś moc mojej duszy” (Ps 138,3). Usłyszałeś i wysłuchałeś, Boże, gdy wołałem, a dodatkowo dałeś mojej duszy nową siłę – tak to odczuwa autor dzisiejszego psalmu. Przyznam, że to jedno z najbardziej istotnych dla mnie pytań: Co robi Bóg, gdy się do Niego modlę? Na czym polega „wysłuchanie” modlitwy, gdy najczęściej (przyznajmy uczciwie) nie widać jej efektów, przynajmniej w trybie instant? W jednym z biblijnych komentarzy natrafiłem na ciekawy trop: podobno po niewielkiej zmianie hebrajskiego czasownika tekst wspomnianego wersetu brzmi: „Rozszerzyłeś moje gardło (swoją) mocą”. Wyrażenie idiomatyczne może oznaczać ocalenie przez Boga psalmisty przed udręką, opisaną jako niemożność swobodnego oddychania, może także sugerować otwarcie lub „rozwarcie” gardła psalmisty, by mógł wielbić i się modlić, o czym mówią poprzednie wersety.
Rozszerzenie gardła. Po to, by swobodnie oddychać – to ratunek i ulga po tym, gdy trudne okoliczności zacisnęły na mnie pętlę, dusząc mnie i przytłaczając. Ale czy te okoliczności również zostały usunięte? A może modlitwa pozwala mi oddychać mimo trudności? „Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie”, mówi dalej psalmista. Chodzę wśród utrapienia, ale dzięki rozszerzonemu gardłu się nie duszę. Jednocześnie potrafię właściwie mówić do Boga: uwielbiając Go, choć nie tylko.
Targowanie się Abrahama z Bogiem to niesamowita historia. Jasne, że to Bliski Wschód, więc rzecz zwyczajna, jasne, że antropomorfizacja Boga, niemniej jednak odsłania się tutaj coś bardzo istotnego dotyczącego modlitwy: mówiąc do Boga nie tylko w uwielbieniu, ale mocując się z Nim, człowiek uczy się solidarności z innymi (przecież Abraham wstawia się za całym miastem), ale też oczyszcza swoje pojęcia sprawiedliwości i niesprawiedliwości, fair i nie fair. Widać to w pełnym świetle w dzisiejszej Ewangelii: Jezus daje nam słowa, które przez wypowiadanie ich w przestrzeni spotkania z Ojcem mają kierunkować nasze myślenie, chcenie i działanie.
Oceń