Jarosław Rudniański

(ur. 1 lipca 1921 r. w Warszawie – zm. 18 kwietnia 2008 r.) – Jarosław Henryk Rudniański, polski filozof, psycholog, prakseolog, prof. Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.

W czasie II wojny światowej więzień gułagu, a następnie żołnierz armii Andersa, uczestnik bitwy o Monte Cassino. Służył w 2 Karpackim Pułku Artylerii Lekkiej, w stopniu kaprala podchorążego. Odznaczony Krzyżem Walecznych.

Studiował filozofię Dalekiego Wschodu i psychologię na Uniwersytecie Rzymskim, a następnie psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Był uczniem i współpracownikiem Tadeusza Kotarbińskiego, a także współzałożycielem i honorowym członkiem Towarzystwa Naukowego Prakseologii.

W roku akademickim 1968/1969 przebywał w Stanach Zjednoczonych jako stypendysta Departamentu Stanu USA, studiował tam zagadnienie twórczości naukowej. W latach 1980-1989 zajmował się zagadnieniami z dziedziny filozofii działania społecznego: ogólną teorią walki i kompromisu oraz kryteriami wartości moralnych.

Pochowany 26 kwietnia 2008 r. na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie przy ul. Młynarskiej.

Jego córką jest pisarka Joanna Rudniańska.

Nakładem Wydawnictwa W drodze ukazała się jego książka Przestrzeń wiary w cywilizacji współczesnej (1998).