(ur. 24 lipca 1923 w Hazebrouck – zm. 29 lipca 2021 w Rzymie) – francuski jezuita, doktor teologii, egzegeta Nowego Testamentu, szczególnie Listów Pawłowych, od roku 2006 kardynał.
Święcenia kapłańskie przyjął 25 lipca 1954 w Enghien. Kontynuował studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie w 1958 obronił licencjat z Pisma Świętego, a w 1963 uzyskał stopień doktora. Niezależnie od studiów wykładał klasyczny język grecki w scholastyce w Yzeure (1946-1947 i 1950-1951). Od 1959 r. był profesorem egzegezy Nowego Testamentu w scholastyce w Chantilly. Po obronie doktoratu, od 1963 r., wykładał ten sam przedmiot w Papieskim Instytucie Biblijnym. W latach 1969-1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Biblijnego tej uczelni.
W 1990 r. został konsultorem Kongregacji Doktryny Wiary, w latach 1978-1999 był konsultorem Kongregacji Wychowania Katolickiego. Pełnił również funkcję konsultora Papieskiej Rady Promocji Jedności Chrześcijan (1980-1996). W latach 1984-2001 wchodził w skład Papieskiej Komisji Biblijnej – od 1990 jako sekretarz. Należał do wielu towarzystw naukowych zajmujących się problematyką biblijną.
22 lutego 2006 r. papież Benedykt XVI ogłosił nominację kardynalską Alberta Vanhoye SJ. Ze względu na wiek (82 lata) nie miał on prawa udziału w konklawe, papież zwolnił go również z obowiązku przyjęcia sakry biskupiej. 24 marca tego samego roku otrzymał on tytuł kardynała diakona Santa Maria della Mercede e Sant’Adriano a Villa Albani.
Albert Vanhoye SJ opublikował 17 książek oraz szereg artykułów, m.in. w wydawnictwach encyklopedycznych.
Nakładem Wydawnictwa W drodze ukaże się jego książka Galatians. Catholic Commentary on Sacred Scripture, jako 9. tom serii: List do Galatów. Katolicki Komentarz do Pisma Świętego.
