urodzony 8 września 1980 roku w Rybniku – franciszkanin, doktor teologii dogmatycznej, duszpasterz Wspólnoty i Szkoły Nowej Ewangelizacji „Zacheusz” w Cieszynie, wykładowca WSD w Katowicach Panewnikach.
W 2013 r. obronił doktorat pt. „Pneumatologia Raniera Cantalamessy” na KUL (wydany pt. Spełniona Obietnica. Kim jest i jak działa Ducha Święty, Wydawnictwo Zacheusz, Cieszyn 2016).
Wit Chlondowski OFM specjalizuje się w dziedzinach: pneumatologia, teologia charyzmatów i objawień prywatnych, nowe ruchy kościelne, teologia Josepha Ratzingera, ekumenizm.
Nakładem Wydawnictwa W drodze, we współpracy z Dominikańskim Centrum Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach, w serii Pszenica i Kąkol (redaktorami serii są: Radosław Broniek OP, Norbert Augustyn Lis OP, Emil Smolana OP) ukaże się jego książka pt. Objawienia prywatne. Jak czytamy we wstępie tej publikacji:
Pisałem tę książkę z pragnieniem, by stała się ona przystępnym przewodnikiem dla tych, którzy są zainteresowani tematem objawień prywatnych, wizji, lokucji (czyli słyszanych „słów” pochodzących od Boga) i innych nadprzyrodzonych fenomenów religijnych. Dlaczego ten temat jest ważny? Po pierwsze dlatego, że życie wielu chrześcijan zostało głęboko zmienione przez nadnaturalne doświadczenia i wizje św. Franciszka z Asyżu, św. Katarzyny Labouré, św. Teresy z Ávila, św. Bernadety Soubirous z Lourdes czy służebnicy Bożej s. siostry Łucji dos Santos (znanej bardziej jako s. Łucja z Fatimy). I nie ma chyba katolika, na którego nie miałyby wpływu objawienia św. Faustyny Kowalskiej o Bożym Miłosierdziu czy św. Małgorzaty Alacoque na temat Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Po drugie we współczesnym świecie, który stał się już globalną wioską, tego typu fenomeny łatwo i szybko stają się również globalne. Owocem tego jest prawdziwa powódź objawień prywatnych, z których zdecydowana większość to objawienia fałszywe. Przy takiej liczbie wciąż nowych wizji, lokucji, przesłań, a nawet „transmisji” (takiego słownictwa używa ruch New Age, próbujący nieraz podszywać się pod chrześcijaństwo) i różnych opinii na ich temat, łatwo się w tym pogubić, nawet pasterzom…
Czy nie przesadzam, pisząc o „powodzi” objawień prywatnych?
