absolwentka medioznawstwa i kultury europejskiej na UAM.
Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wiedeńskiego uzyskała doktorat z filozofii w specjalizacji teologia pastoralna.
Pochodzi z Wielkopolski. Od 2012 roku mieszka w Wiedniu, jest świeckim pracownikiem archidiecezji wiedeńskiej.
Na łamach sierpniowego miesięcznika „W drodze” dzieli się swoim kilkunastoletnim doświadczeniem w tekście Bez świeckich nie ma Kościoła / spojrzenie w stronę Austrii:
Jednym z aspektów funkcjonowania świeckich w Kościele jest ogromne zaangażowanie w życie parafii. W przeciwieństwie do Polski, gdzie rada parafialna – niezależnie od tego, czy duszpasterska, czy ekonomiczna – to najczęściej wybrane przez proboszcza osoby niejednokrotnie niemające odwagi sprzeciwić się duszpasterzowi – w Austrii wybierana jest w powszechnych i demokratycznych wyborach, które odbywają się co pięć lat. Rada parafialna ma konkretny wpływ na rozwój wspólnoty parafialnej i razem z proboszczem oraz wikariuszem podejmuje decyzje demokratyczną większością głosów. Dotyczy to zarówno kwestii ekonomicznych oraz pastoralnych, jak i wydarzeń związanych z parafią. Warto wspomnieć również o tym, że przynależność do rady parafialnej nie jest wynagradzana finansowo.
Kolejną spotykaną w niemal każdej austriackiej parafii funkcją, której podejmują się świeccy, jest bycie asystentem pastoralnym. W archidiecezji wiedeńskiej jest około 220 asystentek i asystentów pastoralnych.
