psycholożka kliniczna, terapeutka par, superwizorka oraz nauczycielka terapeutów rodzinnych i par.
Bernadetta Janusz jest adiunktem w Katedrze Psychiatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na procesach żałoby i traumy transgeneracyjnej oraz na użyciu badań jakościowych w procesie psychoterapii.
W majowym miesięczniku (2026/05) w rozmowie Mądrość ciała / idealni czy prawdziwi? mówi m.in.:
Zanim doświadczymy porównań i oceniania, najpierw w ogóle warto się zastanowić, czym jest nasze ciało. A ono jest tak naprawdę czymś pierwotnym, bardzo podstawowym. Bez ciała nie ma nas na tej ziemi. Doświadczamy go, gdy się rodzimy, dlatego tak ważny jest ten pierwszy kontakt skóry noworodka ze skórą mamy. Dzięki niemu, ale także dzięki bliskości, zaspokojeniu potrzeb dziecka, tuleniu go, jego ciało staje się rozpoznane, zintegrowane. To jest ten najbardziej pierwotny etap. Dopiero z czasem poznajemy normy kulturowe, jesteśmy konfrontowani z obowiązującymi kanonami piękna. I wówczas możemy poczuć, zauważyć, że moje ja, również to cielesne, jest na przykład inne albo w jakiś sposób zagrożone.
