katolicka eremitka, nie należy do zakonu ani do żadnej innej wspólnoty.
Od 1993 roku mieszka w odosobnieniu, w Alpach Południowych. W latach 1995–2020 żyła w bardzo oddalonej, trudno dostępnej pustelni bez wody i prądu.
Jest autorką książek opisujących jej życie i doświadczenia duchowe. Nakładem Wydawnictwa W drodze ukaże się jej książka Opowieść górskiej eremitki (oryg. Récits d’une ermite de montagne).
Jak pisze w pierwszym rozdziale:
Przyszłam na świat i wychowałam się w ateistycznej rodzinie. Od strony matki w kilku pokoleniach wierzono raczej w człowieka, naukę i postęp społeczny; natomiast Bóg i religia… trzymano się od nich z daleka. Od strony ojca trafiały się osoby głęboko wierzące, lecz ich wiara została podkopana w latach drugiej wojny światowej, szczególnie na skutek śmierci mojego dziadka, który zginął w bardzo młodym wieku. Wiara religijna ostatecznie wygasła u mojego ojca w trakcie wojny algierskiej.
Dopiero w samotności pustelni zdałam sobie sprawę z tego, w jak istotnym stopniu śmierć mojego młodego dziadka wpłynęła na mego ojca, a potem na moje powołanie.
