(ur. 1090 r. w Fontaine-lès-Dijon, Francja – zm. 20 sierpnia 1153 r. w Opactwie Clairvaux) – Bernard z Clairvaux OCist, Bernard de Fontaine, brat bł. Humbeliny, zakonnik cysterski, od 1115 roku opat klasztoru w Clairvaux (obecnie w Longchamp-sur-Aujon), doktor Kościoła, filozof, uczony, wpływowy teolog XII wieku zwany Doktorem Miodopłynnym (łac. Doctor Mellifluus), twórca spekulatywnej mistyki, arcybiskup elekt Mediolanu (1135), święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego i ewangelickiego.
Odgrywał dużą rolę polityczną jako propagator, intelektualista i organizator II krucjaty. Był mistrzem życia mistycznego. Jako teolog czerpał z teologii Augustyna z Hippony oraz Ojców greckich.
Bernard został zaliczony w poczet świętych w 1174 r. przez Aleksandra III, a w roku 1830 ogłoszono go doktorem Kościoła. W 1953 r. Pius XII wydał ku jego czci encyklikę zaczynającą się od słów Doktor miodopłynny.
Przypisuje mu się Memorare, modlitwę ustną do Najświętszej Maryi Panny – Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo.
Wspomnienie obowiązkowe 20 sierpnia.
